Dobranoc, dobranoc ojczyzno,
Już księżyc na czarnej lśni tacy.
Dobranoc i niech Ci się przyśnią pogodni, zamożni Polacy.
Że luźnym zdążają tramwajem, wytworną konfekcją okryci.
I darzą uśmiechem się wzajem, i wszyscy do czysta wymyci…
Trudno nie wspomnieć tych słów Jeremiego Przybory w letnie poranki, kiedy w niemiłosiernie zatłoczonym autobusie, trolejbusie czy tramwaju, śpiesząc do pracy, uświadamiamy sobie, że oto zaczął się kolejny narodowy sezon wietrzenia pach…
Wciśnięci gdzieś między zamknięte na głucho okno a uniesioną niemiłosiernie rękę współpasażera – czujemy to i nucimy pod nosem: i darzą uśmiechem się wzajem, i wszyscy do czysta wymyci…
Dla wszystkich czujących, dla wszystkich nucących – dziś pakiet higieniczny. Kilka materiałów dotyczących otwartych w 1926 r. Łazienek Miejskich na Bronowicach, w tym ogłoszenie Magistratu Miasta Lublina o ustaleniu minimalnych cen za korzystanie z wanien, natrysków, łaźni i mydła, w celu umożliwienia dostępu do tego przybytku „szerokim warstwom ludności”. I szczególnie przez nas polecane – obwieszczenie Obywatelskiego Komitetu Zimowej Pomocy Bezrobotnym, który, mając na uwadze konieczność poprawy warunków sanitarnych – uchwalił obowiązkowe kąpiele w kąpielisku miejskim przy ul. Unickiej.
22/0, Akta miasta Lublina 1918-1939, Referat Dozoru Sanitarnego, sygn. 2569 (Kąpieliska miejskie i dezynfekcyjne)
–
22/0, Akta miasta Lublina 1918-1939, Referat Dozoru Sanitarnego, sygn. 2565 (Budowa kąpielisk ludowych – Łazienki na Bronowicach)
–
22/0, Akta miasta Lublina 1918-1939, Referat Dozoru Sanitarnego, sygn. 2568 (Kąpieliska miejskie i dezynfekcyjne)
RK
153.
