20 marca 1942 r. warszawiacy mijający cukiernię Lardellego zobaczyli na słupku ogrodzenia stylizowany znak kotwicy. Pojawił się wtedy po raz pierwszy, by na trwałe stać się symbolem Polski Walczącej. „Kotwica” została wybrana z 27 propozycji zgłoszonych na konspiracyjny konkurs ogłoszony przez Biuro Informacji i Propagandy KG AK. Współautorką zwycięskiego znaku była Anna Smoleńska „Hania”. Instruktorka hufca Ochota, studentka historii sztuki, aresztowana przez gestapo w listopadzie 1942 r., zmarła w Auschwitz w marcu 1943.
Znak kotwicy został upowszechniony dzięki Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”. Stopniowo stał się symbolem odzwierciedlającym nadzieje Polaków na zwycięstwo, malowanym na murach również innych miast. W zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie znajduje się fotografia z 1975 roku przedstawiająca znak Polski Walczącej. Został on namalowany na ścianie budynku przy ul. Sądowej w Lublinie przez Mariana Barszczewskiego w 1943 r., a ukazał się przechodniom po odpadnięciu tynku.
2538, Akta rodzin Barszczewskich i Danielskich, seria 6, sygn. 18
MAP
390.
